EIC beoordeelt het potentieel van energieprojecten wereldwijd

Europa Amerika Midden-OostenAPAC

In het Europese energielandschap ontvouwt zich een paradox van vooruitgang en belemmeringen. Het streven naar energiezekerheid stimuleert offshore- en grensverkenning in de olie- en gassector (O&G), met name in de Noordzee, waar geopolitieke spanningen, inflatie en inconsistent beleid de toeleveringsketens dreigen te verstoren en projecten dreigen te vertragen. 

Ondertussen verwelkomt de sector van de offshore windenergie, die wordt gestimuleerd door gevestigde markten zoals het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Denemarken en Nederland, nieuwkomers zoals Polen, Ierland, Noorwegen en Litouwen. Toch krijgt deze snelgroeiende sector te maken met uitdagingen zoals inflatie, stijgende kosten in de toeleveringsketen en tekortkomingen in de infrastructuur, wat naar verwachting zal leiden tot vertragingen en problemen bij het vasthouden van het momentum.

De waterstofmarkt kan een belangrijke rol gaan spelen in de Europese energiemix, grotendeels gedreven door de ambitie van Duitsland om Russisch aardgas te vervangen door Europese en wereldwijde waterstofvoorraden. Ondanks het enthousiasme staat de commerciële haalbaarheid nog in de kinderschoenen, waarbij de EU streeft naar een productie van 10 miljoen ton per jaar tegen 2030. Ook technologieën voor koolstofafvang en -opslag (CCS) winnen aan populariteit, ondersteund door de Net Zero Industry Act van de EU met ambitieuze doelstellingen voor 2030. De complexiteit van het transport en de opslag van CO₂, met name in de Noordzee, onderstreept echter dat CCS-projecten zich nog in een pril stadium bevinden.

Tegen deze achtergrond beleeft kernenergie een soort renaissance, aangewakkerd door het conflict in Oekraïne en een groeiend besef van de rol ervan bij de diversificatie van energiebronnen. Landen als het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Polen en verschillende Oost-Europese landen heroverwegen kernenergie en onderzoeken zowel grootschalige reactoren als kleinere modulaire reactoren (SMR’s).

Ook de sector van duurzame vliegtuigbrandstoffen (SAF) begint, zij het langzaam, de aandacht van Europa te trekken, waarbij het Verenigd Koninkrijk het voortouw neemt door middel van financiële stimulansen. Deze samenwerking tussen de energie- en luchtvaartsector belooft een geleidelijke maar aanzienlijke verschuiving naar schonere brandstoffen.

Het Europese energielandschap staat op een kruispunt: er zijn ambitieuze plannen en projecten, maar er zijn ook enorme uitdagingen. Een sleutelbegrip hierbij is veerkracht en een doordachte diversificatie van energiebronnen.

De exploratie- en productieactiviteiten (E&P) op het gebied van olie en gas in Noord- en Zuid-Amerika komen in een stroomversnelling, met name in Brazilië, Guyana en de Golf van Mexico (GoM). De zeer productieve pre-salt-projecten in Brazilië zijn een prioriteit geworden voor de nationale oliemaatschappij Petrobras, die van plan is de komende vijf jaar meer dan 70 miljard dollar te investeren in E&P, met speciale aandacht voor de ontwikkeling van drijvende productie-, opslag- en overslaginstallaties (FPSO’s). 

Ondertussen blijft het Stabroek-blok in Guyana succesvolle exploratieresultaten opleveren, waardoor ExxonMobil doorgaat met verschillende fasen van veldontwikkeling, waaronder een omvangrijke fase ter waarde van 12,9 miljard dollar die naar verwachting in 2024 zal worden goedgekeurd. De Golf van Mexico blijft een strategisch aandachtspunt voor internationale oliemaatschappijen zoals Shell, BP en Chevron, die investeren in zowel zelfstandige als aangekoppelde ontwikkelingsprojecten, wat het blijvende potentieel van de regio onderstreept.

Tegelijkertijd zijn de VS uitgegroeid tot een belangrijke speler op het gebied van LNG-export, wat van cruciaal belang is voor de energiezekerheid van Europa in de nasleep van het conflict in Oekraïne. De toekomst van verschillende voorgestelde LNG-vervloeiingsprojecten, die een investering van 223 miljard dollar vertegenwoordigen, staat echter op losse schroeven, in afwachting van beslissingen op federaal niveau na de Amerikaanse verkiezingen.

Naast deze ontwikkelingen bloeit de sector van schone energie, met name in de VS, die op het gebied van innovatie op het gebied van schone energie het voortouw neemt in Noord- en Zuid-Amerika. Dankzij de belastingvoordelen ter waarde van 369 miljard dollar die zijn vastgelegd in de Inflation Reduction Act van 2022, komen projecten op het gebied van windenergie, zonne-energie, schone waterstof en koolstofafvang en -opslag (CCS) in een stroomversnelling. Ondanks mogelijke beleidswijzigingen in het licht van de komende verkiezingen wijst de steun van beide partijen voor wind- en zonne-energie op aanhoudende groei. Met name offshore windenergie kampt met uitdagingen, waaronder vertragingen in de toeleveringsketen, die hebben geleid tot het annuleren van projecten, wat de complexiteit van de transitie naar hernieuwbare energiebronnen onderstreept.

Terwijl landen als Brazilië en Colombia de mogelijkheden van offshore windenergie verkennen, boeken de VS vooruitgang op het gebied van schone waterstof, met als doel een landelijke infrastructuur op te zetten die wordt ondersteund door aanzienlijke overheidsinvesteringen. 

Het Midden-Oosten ondergaat een opmerkelijke transformatie, wat blijkt uit de ambitieuze energieprojecten die momenteel in ontwikkeling zijn, met een geschatte kapitaaluitgave van ongeveer 979 miljard dollar. Deze kolossale investering duidt op een regionale verschuiving, niet alleen in de richting van het verbeteren van de olie- en gasinfrastructuur, maar ook naar het omarmen van hernieuwbare energie, energieprojecten en belangrijke initiatieven op het gebied van de energietransitie. 

Voorop in deze opmars lopen de Verenigde Arabische Emiraten en Saoedi-Arabië, die met respectievelijk 19,22 procent en 19,2 procent van het investeringsaandeel dicht bij elkaar liggen, gevolgd door aanzienlijke bijdragen van Irak, Oman, Qatar, Koeweit en Jordanië. Opvallend is dat olie- en gasprojecten nog steeds het beeld domineren, met een aandeel van 73,47 procent van deze projecten. De toenemende toewijzing aan projecten op het gebied van hernieuwbare energie (6,34 procent) en energietransitie (5,24 procent) onderstreept echter een bewuste verschuiving naar duurzame energiebronnen.

De gegunde opdrachten tussen 2019 en 2024 onderstrepen de dynamiek van de sector, met name in de upstream- en downstream-sectoren. De sterke groei van de sector hernieuwbare energie, met 42 opdrachten, weerspiegelt echter een verschuiving naar schone energie. 

Wat betreft de verwachte capaciteit voor elektriciteit en hernieuwbare energie in de periode 2024-2028 neemt Saoedi-Arabië een koppositie in, wat aansluit bij de visie van het land om zijn energiemix tegen 2030 voor 50 procent uit hernieuwbare energiebronnen te laten bestaan. Deze ambitie weerspiegelt het bredere regionale streven naar diversificatie van energiebronnen, waarbij Oman een voortrekkersrol vervult op het gebied van groene waterstofprojecten.

Terwijl het Midden-Oosten zijn energieambities nastreeft, staat de regio op het punt zijn identiteit te herdefiniëren: van een door olie gedomineerde grootmacht naar een koploper op het gebied van duurzame energie. Deze transitie is niet louter een financiële onderneming, maar een duidelijke aanwijzing dat de regio zijn plannen op het gebied van schone technologie serieus neemt. 

Het energielandschap in Azië-Pacific ondergaat een ingrijpende transformatie, die wordt gekenmerkt door een genuanceerde verschuiving in de olie- en gassector. Hoewel de exploratieactiviteiten de komende vijf jaar naar verwachting zullen afnemen, neemt het momentum bij de veldontwikkeling toe, wat blijkt uit een stijging van het aantal aanstaande definitieve investeringsbeslissingen (FID’s). Deze ontwikkeling duidt op een strategische verschuiving van het zoeken naar nieuwe reserves naar het verbeteren van de productiviteit van bestaande velden. De omvangrijke biedingsrondes in landen als Maleisië, India, Indonesië en Australië duiden echter op een heropleving van de exploratie-inspanningen, wat wijst op een strategische bijsturing in plaats van een volledige terugtrekking uit ontdekkingsinitiatieven.

Ontmanteling, met name in Australië, ontpopt zich als een belangrijk aandachtsgebied. Aangezien de meeste offshore-installaties ouder zijn dan 30 jaar en binnenkort ontmanteld zullen worden, biedt dit een unieke kans om deze gebieden een nieuwe bestemming te geven voor projecten op het gebied van hernieuwbare energie, met name binnen de voorgestelde zones voor hernieuwbare energie die tegen 2025 moeten zijn gerealiseerd.

In de midstream-sector weerspiegelen de verschuiving naar gasgestookte elektriciteitscentrales en de daaruit voortvloeiende nadruk op investeringen in LNG-hervergassingscapaciteit de overgang van de regio naar schonere energiebronnen. Het leiderschap van Vietnam op het gebied van kapitaaluitgaven voor midstream-projecten onderstreept de strategische investeringen die worden gedaan om deze overgang te bevorderen.

Het verhaal rond hernieuwbare energie en de energietransitie is bijzonder overtuigend, met een opvallende toename van het aantal aangekondigde projecten en investeringen die die in de traditionele energiesectoren overtreffen. Australië, India en China lopen voorop in deze transitie, gedreven door doelstellingen voor decarbonisatie en zorgen over energiezekerheid. De groei van de markt voor stroomafnameovereenkomsten (PPA’s) voor bedrijven, aangevoerd door China, India en Taiwan, in combinatie met aanzienlijke investeringen in hernieuwbare energie, onderstreept de rol van de particuliere sector in deze transformatie.

De groeiende belangstelling voor waterstof als schone energiebron, waarbij in heel Zuidoost-Azië grootschalige projecten worden onderzocht, in combinatie met de aandacht voor technologieën voor koolstofafvang, wijst op een veelzijdige aanpak van de energietransitie. Het voortouw dat spelers in de upstream-sector en de LNG-sector nemen bij initiatieven op het gebied van koolstofafvang, illustreert eens te meer de cruciale rol die de olie- en gasindustrie speelt bij het vormgeven van een duurzame energietoekomst voor de regio Azië-Pacific. 

Over EIC
De EIC is een van 's werelds grootste brancheorganisaties voor bedrijven die goederen en diensten leveren aan de energiesector wereldwijd. De EIC, opgericht in 1943, is een non-profitorganisatie met meer dan 800 aangesloten bedrijven wereldwijd.

Neem deel aan de grootste bijeenkomst van professionals op het gebied van projectvracht

Breakbulk Europe brengt een werkelijk internationaal publiek samen, waarbij meer dan 120 landen onder één dak vertegenwoordigd zijn. Van toonaangevende industriële fabrikanten, EPC-bedrijven en projecteigenaren tot vervoerders uit alle vervoerssectoren en aanverwante dienstverleners: u krijgt de kans om ze allemaal te ontmoeten.

BEZOEKERSKAARTJE KOPEN Waarom een bezoek brengen?